Suwalski Park Krajobrazowy

Suwalszczyzna –  mityczna kraina, hen, na północno-wschodnim krańcu świata, wciśnięta przez historię w kąt Polski – między Rosję i Litwę. Biegun zimna. Najczęściej odwiedzana przez kierowców TIRów spieszących dalej,  ku granicy i przez Litwinów, co weekend wyruszających na tanie zakupy do Polski.
A przecież to jeden z bardziej malowniczych kawałków naszego kraju, „rodzynek” wśród płaskich krajobrazów północno-centralnej Polski, „Bieszczady północy” – pociągające swoją tajemnicą i dzikością, nawet dzisiaj, kiedy już z owej dzikości niewiele pozostało… 


Myśląc o Suwalszczyźnie mamy zazwyczaj przed oczyma pięknie pofalowany krajobraz, pola z kępą drzew, głębokie jeziora, gdzieniegdzie lasy – jednym słowem – Suwalski Park Krajobrazowy. Do Suwalszczyzny należą jednak także inne, piękne i cenne przyrodniczo tereny, jak choćby dwa parki narodowe – Biebrzański (północna część) i Wigierski. Im poświęcam osobne strony.
Ta galeria niech opowie o tym niewielkim skrawku ziemi, rodem z opisów „Pana Tadeusza” – o malowniczych pagórkach, wśród których snują się mgły o świcie, tajemniczych głazach narzutowych, o pamiątkach po tych, którzy tu kiedyś mieszkali…