Upadłe piękno

A kiedy mróz skuje lodem wodę, zastygają i one. Czekają na śnieg, który białym obrysem podkreśli ich misterny układ.

Zwalone drzewa w wodzie nabierają nowego wymiaru. Za życia schowane w tłumie sobie podobnych – po śmierci stają się już z daleka widocznymi dziełami sztuki, na tle spokojnej tafli jeziora. W niej, jak w lustrze – odbijają skomplikowaną geometrię swych konarów i gałęzi.